Preek over de Rozenkrans

Rozenkrans

Beste broeders en zusters, omdat we nu in maand oktober zijn, de maand van de rozenkrans, wil ik hier een beetje op in gaan. En ik denk dat het iets heel actueels is, gezien OLV te Fatima de mensen had opgeroepen om de Rozenkrans te bidden voor de vrede in de wereld!

De rozenkrans wil een voortreffelijk middel zijn voor onze geestelijke groei door naar het leven van Jezus te kijken. De heilige Paus Johannes Paulus II heeft een mooie brief hierover geschreven, waaruit ik sommige ideeën wil overnemen.

Hij schreef: “Feitelijk is het rozenkransgebed een methode van meditatie, van het beschouwen en overwegen van het leven van Jezus”.

Het rozenkransgebed heeft in de soberheid van zijn onderdelen de diepgang van de volledige boodschap van het Evangelie in zich verenigt.

In de Rozenkrans kijken we samen met Maria naar Jezus: “De rozenkrans begint met Maria’s eigen ervaring”. We willen met haar ogen Jezus zien.

Die ogen, die Hem nooit hebben losgelaten:

  1. Met een vragende blik, zoals in de episode waarin zij haar Zoon in de Tempel terugvindt. “Kind, hoe kon je ons dit aandoen?”
  2. Altijd een doordringende blik, die in staat was Jezus volledig te doorgronden.
  3. Een droevige blik, met name onder het kruis.
  4. Op Paasmorgen een stralende blik door de vreugde van de Verrijzenis.
  5. Tenslotte zou ze op Pinksteren een gepassioneerde blik hebben bij de uitstorting van de Heilige Geest.

Samen met Maria, de geheimen van het leven van Jezus overwegen, is meer dan gewoon een “zich herinneren” van de gebeurtenissen. Het is ook meer dan het hier en nu beleven als iets, dat hoewel lange tijd geleden gebeurd, voor mij gedaan is, uit liefde voor mij.

Het belangrijkste kenmerk van de christelijke spiritualiteit is de inspanning van de leerling om nog meer gelijkvormig te worden aan zijn Meester. De zalige Bartolo Longo vergelijkt het met twee vrienden, die vaak bij elkaar zijn, en de neiging hebben om elkaars gedragingen over te nemen.

In het leven van Christus is ons menselijk bestaan “kort samengevat”.

Mediterend over de geboorte van Christus leren wij over de heiligheid van het leven.

Kijkend naar het huiselijk leven in Nazareth leren wij de oorspronkelijke waarheid van het gezin volgens Gods plan kennen.

Door naar de Meester te luisteren in de geheimen van zijn publieke leven vinden wij het licht dat ons leidt om het Koninkrijk van God binnen te gaan.

Door Hem te volgen op zijn weg naar Kalvarië leren wij de betekenis van het heilbrengend lijden.

Door Christus en Zijn moeder tenslotte in hun glorie te overdenken, zien wij het doel waarvoor ieder van ons geroepen is.

Men zou kunnen zeggen dat elk geheim van de rozenkrans, bij zorgvuldige meditatie, licht verspreidt op het leven van de mensheid.

De paus maakt ten slotte drie praktische opmerkingen hoe we beter de rozenkrans kunnen mediteren; hoe we kunnen voorkomen om alleen de weesgegroetjes af te raffelen; hoe we beter kunnen bidden en aan de afleidingen ontkomen:

1) Voor ieder tientje, als we het mysterie aankondigen, zouden we ons het verhaal kort voorstellen; “het is als het openen van het toneel waarop we onze aandacht vestigen”, zegt de paus. Dit kan door een schilderij of door onze eigen verbeelding. “Dit is van grote hulp bij de concentratie van de geest”.

2) Verder “is het nuttig om na de aankondiging van een geheim te vervolgen met een bijbeltekst. Het is geen kwestie van het terughalen van informatie, maar God toestaan te spreken.”

3) Hiervoor is een ogenblikje stilte goed om beter te luisteren.

Maria, koningin van de heilige Rozenkrans, Koningin van de vrede, bid voor ons!

Pater A.

het veldkruisje

door Sjir Stevens z.g.

Langs de weg in het veld staat het kruis alleen,
Want het is niet meer zoals voorheen.
Van iedere voorbijganger kreeg het een groet,
En ook van verschillenden een weesgegroet.
Nu sta je daar geheel alleen te staan,
Wat heb je de mensen toch voor kwaad gedaan?

Ik denk dat het onwetendheid is voor veel mensen,
Misschien zouden ze het zich ook anders wensen.
Toch blijf je daar staan zo geheel alleen,
Misschien komt de tijd nog eens als voorheen.
Dat weer iedereen tegen je praat of lacht,
Dat weer verschillende mensen je een schietgebedje bracht.

Toch waren de mensen zeer gelukkig hoor,
Uiteindelijk stond je daar ook voor.
Om de voorbijganger vrede en voldoening te geven,
En de mensen je eerden, hoe is het om het even.
Dan sta je daar zeker niet meer zo alleen,
Zoals je dat gewend bent nu en voorheen.

Dat kan weer vreugde en zonneschijn geven,
Als de mensen je weer een glimlach en gebedje geven.

Feestdag 11 februari: Onze Lieve Vrouw van Lourdes

Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes, waak over ons !
Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes, bescherm ons !
Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes, bid voor ons !
Heilige Bernadette, bid voor ons !

In het jaar 1958 verscheen de onbevlekte Maagd Maria in de grotten van Massabielle bij Lourdes aan Bernadette Soubirous. Niet het historische feit van de verschijningen wordt liturgisch gevierd, maar de persoon van Maria die door dit eenvoudige meisje zondaars tot bekering roept en in de Kerk nieuwe bezieling wekt voor gebed en naastenliefde, vooral de dienst aan zieken en noodlijdenden.

Erkende wonderen, ongeveer 60, zijn er weinig in Lourdes, maar er is veel geloof en dat is het grootste wonder. Het is een wonder waar een hart vol onrust, rustig wordt; waar een strakke mondplooi glimlach wordt of waar een boosaardige gedachte humor en liefde wordt.

Bij gelegenheid van iets wat alleen arme mensen doen: hout sprokkelen, ontspint zich één van de zuiverste gesprekken ooit gevoerd tussen een menselijk wezen en de Moeder van God, de Maagd Maria.

Bernadette Soubirous ontdekt dat ware rijkdom de barmhartigheid van God is, die openstaat voor de zondaar. “Een kind van zonde wordt een kind van licht”.

Produceerde de bron op het moment van de verschijning een klein waterstroompje, tegenwoordig geeft ze ruim honderdduizend liter water per dag.

Bernadette werd in 1925 zalig en in 1933 heilig verklaard.

Bidden wij:
In deze bewogen tijden waarin vele tijdgenoten omwille van het coronavirus de toekomst met ongerustheid tegemoet zien, laten we de Heer vragen dat Hij door de voorspraak van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes, in ons het vertrouwen, de hoop en de vrede van het hart vernieuwt.
Maria, omdat gij de glimlach van God zijt, de weerglans van het licht van Christus, de woonplaats van de heilige Geest, omdat gij Bernadette hebt uitverkoren in haar armoedigheid, omdat gij de morgenster zijt, de poort naar de hemel en het eerste schepsel dat verrezen is, bidden wij tot u en vertrouwen wij ons leven aan u toe op dit ogenblik waarop zovele mannen en vrouwen vrezen voor hun gezondheid. Sta de zieken bij en zij die zorg voor hen dragen, wil degenen die gestorven zijn, opnemen en wees een troost voor de ALLEN.

Bron: https://rkkerkjoppe.nl

Noveen Dora Visser 2021

8 januari 2021 door Internet Redactie


‘Laten wij bidden voor roepingen tot het priesterschap, het diaconaat en het religieuze leven’

Dora Visser, een bijzondere vrouw die 33 jaar lang de wondtekenen van Christus droeg. Daarom wordt ze ook wel de gestigmatiseerde genoemd. Al tijdens haar leven vonden op haar voorspraak genezingen plaats. Hierdoor werd ze in de wijde omgeving bekend, maar ook verguisd. Haar latere biechtvader, kapelaan Teus Kerkhof, raakte onder de indruk van haar godsdienstige leven. Hij hield een dagboek bij waarin hij die bijzondere gebeurtenissen uit haar leven opschreef. Dit dagboek werd in 1965 door de pastoor van Olburgen aan Bert Kerhoffs, journalist van De Gelderlander, gegeven. Na publicaties over het leven van Dora Visser in de krant kwam de devotie voor Dora Visser op gang.

Naar aanleiding van deze gebeurtenissen is de Stichting Vrienden van Dora Visser opgericht. Deze stichting ijvert voor de zaligverklaring van Theodora Visser en houdt hiervoor jaarlijks een noveen. Elke eerste vrijdag van de maand (maart-november) is er om 15.00 uur een eucharistieviering in de kerk van Olburgen.

Lees hier verder: https://rkkerkjoppe.nl/noveen-dora-visser-2021/

De Goddelijke Deugd van de Liefde

Jan Leechburch Auwers

door Paus Johannes Paulus II – 13 oktober 1999

Het aloude gebod van de liefde tot God

In het oude Israël was het hoofdgebod van de liefde tot God in de woorden van het dagelijks gebed opgenomen: ‘Jahweh is onze God, en Jahweh alleen! Bemin Jahweh, uw God, met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht. Deze woorden, die Ik u heden gebied, moeten in uw hart geschreven staan. Prent ze uw kinderen in; herhaal ze, wanneer ge in uw huis zijt gezeten, als ge wandelt op straat en wanneer ge gaat slapen of opstaat’ (Deut.6,4-7).

De grondslag van deze eis – God totaal lief te hebben – is de liefde, waarmee God zelf de mensen bemint. Hij verwacht een werkelijk liefdesantwoord van het volk, dat Hij met een voorkeurliefde bemint. Hij is een naijverige God (vgl. Ex.20,5), die de afgodendienst niet kan verdragen, waartoe…

View original post 907 woorden meer

Het leven van de gestigmatiseerde Dorothea (‘Dora‘) Visser

De waarheid achter

Drieëndertig jaar droeg zij de wondetekenen van Christus in haar lichaam. Een zaligverklaringsproces van Dorothea Visser (1819 – 1876) is in gang gezet. 

dora-visser-en-haar-kamertje Foto met op de achtergrond: het kamertje van Dora Visser

Dorothea Visser werd geboren in 1819 in Gendringen, even ten zuiden van Doetinchem in de Achterhoek. Het meisje was, mede door invloed van haar grootmoeder, diepgelovig. Op haar achtste levensjaar vastte ze al eens in de veertig dagen.

Als het uit een zeer arm gezin afkomstige meisje twaalf jaar is, gaat ze als hulp in dienst bij een boer. Ze wordt getrapt door een koe en houdt daar een beenwond aan over die later ongeneeslijk blijkt te zijn. Met de gezondheid van het meisje gaat het langzaam maar zeker steeds slechter. De wond in haar been wordt regelmatig uitgebrand, een zeer pijnlijke behandeling. De wonde veroorzaakt verlammingen in het onderlichaam van het meisje. Ondanks of juist dankzij haar lichamelijke problemen zoekt…

View original post 361 woorden meer